czwartek, 19 listopadaBaza Zabawy

Bączek z płyty CD – zabawka z niepotrzebnych materiałów

Bączek z płyty CD – zabawka z niepotrzebnych materiałów

Ilustracja wygenerowana z użyciem AI.

W szufladzie leży płyta, której nikt już nie słucha, a obok niej kilka nakrętek. Z tych rzeczy można zrobić bączek. Nie będzie wyglądał jak zabawka ze sklepu — i dobrze. Dziecko może samo zdecydować, jakie wzory pojawią się na krążku, a potem sprawdzić, co stanie się z nimi w ruchu.

To praca dla starszaka z dorosłym. Dziecko zajmuje się ozdabianiem i próbami, dorosły łączy elementy. Ze względu na małą kulkę, nakrętkę i możliwość odklejenia części bączek nie nadaje się dla dzieci poniżej trzech lat ani dla tych, które wkładają przedmioty do ust. Podczas zabawy młodsze rodzeństwo nie powinno mieć do niego dostępu.

Z czego zrobić bączek?

  • z jednej niepotrzebnej, całej płyty CD lub DVD,
  • ze szklanej kulki większej niż otwór w płycie,
  • z zakrętki od butelki, która posłuży za uchwyt,
  • z cienkiego papieru i kredek lub flamastrów,
  • z kleju dobranego przez dorosłego do łączonych materiałów.

Płytę obejrzyjcie pod światło. Pęknięta, wyszczerbiona lub rozwarstwiająca się od razu odpada. Nie przycinamy jej nożyczkami i nie próbujemy powiększać otworu. Nakrętka powinna być czysta, bez ostrego pierścienia, a kulka gładka i nieuszkodzona.

Klej na gorąco może ułatwić montaż, ale używa go wyłącznie dorosły. Trzeba sprawdzić, czy dobrze trzyma konkretne tworzywa; samo wystygnięcie spoiny nie gwarantuje trwałości. Jeśli element odchodzi przy sprawdzeniu, zabawki nie przekazujemy dziecku.

Najpierw wzór, później montaż

Odrysujcie płytę na cienkim papierze i zaznaczcie środkowy otwór. Wytnijcie krążek z otworem, a następnie ozdóbcie go grubymi pasami, dużymi kropkami albo spiralą. Przyklejcie papier równo do górnej strony płyty, bez wystających brzegów, i pozostawcie do wyschnięcia.

Lekkie, płaskie ozdoby wystarczą. Pompony, guziki czy duża ilość plasteliny obciążają jedną stronę i mogą się oderwać. W tej zabawce ciekawszy efekt daje zwykły rysunek niż rozbudowana dekoracja.

Jak połączyć trzy części

  1. Dorosły mocuje kulkę pod środkowym otworem płyty. Jej część ma wystawać w dół i tworzyć punkt, na którym bączek będzie się obracał. Kulka nie może przechodzić przez otwór.
  2. Po drugiej stronie, dokładnie nad środkiem, przykleja zakrętkę otwartą częścią do płyty. Jej zamknięty wierzch jest skierowany do góry, a boki tworzą uchwyt dla palców.
  3. Odkłada konstrukcję do pełnego związania kleju, zgodnie z instrukcją producenta. Następnie sprawdza mocowanie obu elementów.
  4. Gotowy bączek stawia na gładkiej, poziomej powierzchni i wykonuje pierwszą próbę, trzymając za nakrętkę.

Jeśli bączek mocno bije na boki, spójrzcie na niego z poziomu stołu. Czy kulka jest pośrodku? Czy papier się nie podwinął? Czy zakrętka nie została przyklejona krzywo? Nie każdą konstrukcję da się poprawić bez rozklejania. Czasem lepiej przygotować drugi egzemplarz niż dokładać coraz więcej kleju do pierwszego.

Co zobaczymy podczas wirowania?

Najpierw obejrzyjcie nieruchomy wzór. Potem zakręćcie bączkiem i porównajcie, które linie nadal widać, a które zlewają się w szersze pasma. Nie obiecujcie konkretnego koloru: efekt zależy od barw, oświetlenia i prędkości.

Możecie zrobić dwa podobne bączki z różnymi rysunkami. Dziecko zgaduje, co będzie widoczne po rozpędzeniu, a później sprawdza pomysł. Nie chodzi o najdłuższe kręcenie. Krążek, który szybko zwalnia, pozwala spokojnie obserwować zmianę wzoru.

Bawcie się na podłodze lub na środku dużego stołu, z dala od jego krawędzi. Po każdej sesji dorosły sprawdza, czy kulka i nakrętka trzymają się mocno, i chowa całość. Domowa zabawka wymaga takiej kontroli także wtedy, gdy wczoraj działała bez zarzutu.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *