
Ilustracja wygenerowana z użyciem AI.
Ciemne kółko, biały środek i od razu wiadomo, o jakie ciasteczko chodzi. Motyw Oreo można wykorzystać na dziecięcych urodzinach bez kupowania całej kolekcji dekoracji. Wystarczą papier, kredki i kilka kubeczków. Przygotowałam cztery zabawy, w których ciasteczka są przede wszystkim pomysłem na rekwizyty.
Do samych gier używam papierowych krążków. Prawdziwe ciastka, jeśli planujemy je podać, zostają na stole z przekąskami. Dzięki temu nie zbierają się po podłodze, nie przechodzą z rąk do rąk przed zjedzeniem i nie trzeba kupować nowego opakowania na każdą rundę.
Przygotuj papierowe ciasteczka
Odrysuj od kubka kilkanaście dużych kół na brązowym lub czarnym kartonie i tyle samo nieco mniejszych na białym papierze. Sklejaj je warstwami: ciemne koło, biały środek, ciemne koło. Krążki powinny być na tyle duże, żeby wygodnie leżały w dłoni. Jeśli pomagają dzieci, nie poprawiaj każdego nierównego brzegu. To zabawowe ciasteczka, nie wystawa cukiernicza.
Na jednej stronie części krążków narysuj proste znaki: słońce, domek, kwiat, parasol. Przygotuj po dwa egzemplarze każdego rysunku. Zostaw też kilka krążków bez obrazków. Przydadzą się do układania wzorów i jako pionki.
1. Ciasteczkowe memory
Ułóż krążki obrazkami do dołu. Gracze odkrywają po dwa i szukają par. Na początek wystarczą cztery pary. Jeśli dzieci radzą sobie swobodnie, dołóż następne, zamiast od razu zasypywać stół wszystkimi rekwizytami.
Przy młodszych uczestnikach lubię wersję wspólną: wszyscy próbują znaleźć komplet, a dorosły pomaga pamiętać, gdzie pojawiło się słońce. Nie trzeba zabierać punktu za podpowiedź. Na urodzinach ważniejsze jest, żeby każde dziecko mogło wejść w zabawę.
Mała zmiana: po znalezieniu pary gracz wymyśla jedno zdanie z obrazkiem. Domek może stać na księżycu, a parasol należeć do słonia. Powstaje kilka krótkich, zwykle bardzo dziwnych opowieści.
2. Kto ma drugą połówkę?
Przetnij kilka dodatkowych papierowych ciasteczek na pół. Każdą parę oznacz innym dużym znakiem po wewnętrznej stronie. Rozdaj dzieciom po połówce i poproś, by znalazły osobę z pasującym fragmentem.
Ta zabawa dobrze otwiera przyjęcie, kiedy część gości jeszcze się nie zna. Po połączeniu pary dzieci mogą powiedzieć sobie imiona albo wybrać wspólny ruch: klaśnięcie, ukłon czy obrót. Dopiero potem losujemy nowe połówki.
Jeśli liczba uczestników jest nieparzysta, dorosły również dostaje fragment. Nie zostawiamy jednego dziecka w roli widza. Przy większej grupie można zamiast par przygotować ciasteczka z trzech części.
3. Zamówienie w papierowej cukierni
Rozstaw trzy kubeczki oznaczone prostymi symbolami. Obok połóż papierowe ciasteczka. Jedno dziecko jest sprzedawcą, drugie składa zamówienie: „Dwa ze słońcem i jedno z kwiatkiem”. Potem role się zmieniają.
Najmłodszym pokaż kartę z narysowanym zamówieniem. Starszym można dodać papierowe monety i zaproponować liczenie reszty, ale tylko wtedy, gdy sprawia im to przyjemność. Urodziny nie muszą zamienić się w kartkówkę z matematyki.
Dobrym zadaniem dla całej grupy jest przygotowanie zamówienia dla pluszowego gościa. Miś prosi na przykład o po jednym ciasteczku każdego rodzaju. Dzieci same ustalają, kto zbiera, kto sprawdza, a kto dostarcza.
4. Własna gra: droga do ciasteczkowego domku
Na dużym arkuszu narysuj drogę z kilkunastu pól. Za pionki posłużą papierowe ciasteczka z różnymi znakami. Można rzucać kostką albo losować karty z jedną, dwiema i trzema kropkami.
Trzy pola oznacz gwiazdką. Po wejściu na takie miejsce gracz wybiera krótkie zadanie: wymyśl imię dla ciasteczkowego potwora, pokaż robota albo podaj nazwę czegoś okrągłego. Unikałabym cofania na sam początek i długiego czekania bez ruchu. Przy urodzinowym stole łatwo wtedy stracić chęć do gry.
Możecie też grać jednym wspólnym pionkiem. Każde dziecko wykonuje swój ruch, a cała drużyna doprowadza ciasteczko do domu. To prosta zmiana, gdy rywalizacja zaczyna przesłaniać zabawę.
A prawdziwe ciastka?
Jeżeli pojawiają się w poczęstunku, wcześniej uzgodnij z opiekunami alergie i ograniczenia żywieniowe, a skład sprawdź na aktualnym opakowaniu konkretnego produktu. Nie zakładaj, że każda wersja ma taki sam skład. Dla dziecka, które nie może zjeść ciasteczka, przygotuj uzgodnioną alternatywę.
Przekąskę jemy spokojnie, siedząc przy stole. Nie proponuję wyścigów w jedzeniu ani przesuwania ciastka z czoła do ust. Emocje zostawmy na planszy. Po przyjęciu papierowe rekwizyty można schować do koperty i wykorzystać jeszcze wiele razy.
